Shipwrecked

Szalony film krótkometrażowy, od którego można umrzeć ze śmiechu! Dla dzieci, które marzą o poszukiwaniu skarbów, bezludnych wyspach i piractwu. Śledź przygody naszych dwóch bohaterów-klaunów. Szalona animacja i bardzo zabawne zakończenie. Argumentacja, na której opiera się Shipwrecked, jest dość prosta: każdy z dwóch bohaterów ma to, czego pragnie drugi. Film buduje sytuację do tego stopnia, że ​​niemal można ją rozwiązać, ale jak można się było spodziewać, wymyka się ona spod kontroli i dochodzi do walki, w wyniku której oboje przegrywają. Film stara się zatem opisać tę sytuację jako spotkanie dwóch indywidualnych logik, dwóch wykluczających się trajektorii. Najpierw mamy do czynienia z uproszczonym rysowaniem postaci i histeryzacją ich zachowań, które upodabniają się do pierwotnych impulsów („idiotycznych” w sensie pierwotnym, czyli pojedynczym). Jest język, sprowadzony do równie pierwotnych haseł. Wreszcie istnieje uproszczenie spowodowane kontekstem wyspiarskim, gdzie wszystko staje się rzadkim zasobem, pożądanym przedmiotem, którym nie można się dzielić. Rozumiemy, że tak sformułowane spotkanie obu logik w oczywisty sposób nie może znaleźć płaszczyzny porozumienia, chyba że w sposób ironiczny i wymuszony, gdy obaj bohaterowie na koniec dzielą się skrzynią ze skarbami przekształconą w wątłą łódkę. Shipwrecked umiejętnie aranżuje karykaturę do tego stopnia, że ​​staje się ona niemal geometrią. Łączy w sobie humor i logikę, zmuszając do myśleniana stale odnawianą kwestię indywidualizmu i wspólnego interesu. Wybór tytułu (imiesłów czasu przeszłego) potwierdza, że ​​jak każda bajka, zaprasza nas on do medytacji nad skutkami naszych działań.